м.
1. мүнөз;
твёрдый характер бек мүнөз, катуу мүнөз;
сильный характер күчтүү мүнөз;
неуживчивый характер жылкы мүнөздүү, кырс мүнөздүү (киши менен ыркы келишпеген мүнөз);
мягкий характер жумшак мүнөз;
прямота характера мүнөздүн түздүгү, мүнөздүн тактыгы;
2. (отличительное свойство, качество чего-л.) өзгөчө белги, өзгөчө сапат, мүнөз;
характер почвы, местности топурактын, жердин өзгөчө белгиси;
суровый характер северной природы түндүктүн жаратылышынын каардуу мүнөзү;
замечания критического характера сын мүнөзүндөгү эскертүүлөр;
героический характер нашей эпохи биздин доорубуздун баатырдык мүнөзү;
он человек с характером эрки күчтүү адам, бет алган ишинен кайтпаган киши; көк киши;
выдержать характер өз айтканынан кайтпоо;
это в его характере бул ага таандык, бул анын колунан келет, муну андан күтүүгө болот.